Mensen vragen wel eens hoe ik dat doe, een programma op maat maken voor een groep mensen die ik niet ken. Laat ik dat eens aan de hand van een voorbeeld eens vertellen: dit is wat ik komend weekend ga uitvoeren.
Laatst werd ik gebeld door een aardige mevrouw. Met haar vriendinnengroep gaat ze elk jaar een weekend weg. Dit jaar staat Ameland op het programma. Ze had de website van "Cursus op Ameland" bekeken en vroeg zich af of wij iets konden betekenen voor hen als groep.
Ik ging er even rustig voor zitten en stelde een aantal vragen: met hoeveel personen komen jullie, in welke leeftijd, is de bedoeling alleen gezelligheid of ook nog iets anders, enz. Terwijl we spraken maakte ik aantekeningen en langzamerhand begon ik het voor mij te zien: de sfeer en de setting die deze mensen nodig hadden. Zo'n "plaatje" is voor mij heel belangrijk: ik vertel wat ik voor mij zie aan de klant en die kan er dan wat aan toevoegen of af halen. Zo wordt helder wat écht de bedoeling is en weet de klant dat ik dat precies begrijp. In dit geval: deze vriendinnen gaan al zo lang met elkaar om dat ze elkaar heel bewust willen ervaren. Dat mag wat hen betreft op verschillende manieren. Wie weet ontdekken ze op deze manier nieuwe aspecten van elkaar en zichzelf.
Hierna volgt de fase van "invullen" van het plaatje. Bij deze mensen leek het mij goed eerst iets kunstzinnigs te doen met elkaar, binnen. Natuurlijk met koffie en thee erbij, de gezellige sfeer mag de boventoon voeren. Daarna naar buiten, als het ware ontladen waarna ze heerlijk op de fiets verder over het eiland kunnen zwieren met elkaar. "Lekker borrelen" zoals deze groep dat wilde. Dat maakte ook dat ik het programma in de ochtend wilde aanbieden.
Voor het kunstzinnige deel bedacht ik een paar activiteiten met dikke kleurpotloden en grote vellen papier. De oefeningen zelf zorgen ervoor dat de vriendinnen elkaar ervaren: er moet naar elkaar geluisterd worden, iets ingevuld worden van en bij elkaar. De kleuren werken hierbij natuurlijk versterkend. De keuze voor een kleur of kleurencombinatie geeft ook een bepaalde indruk over iemand. Je weet maar nooit wat voor mooie gesprekken hier uit voort komen. Ieder zal in elk geval met één of meer bladen naar huis gaan met het rijke resultaat van zichzelf en elkaar.
Dan naar buiten, naar de duinen dacht ik zo. Ik heb een hele set blinde brillen en die zijn uitstekend in te zetten om je zicht uit te schakelen om zo automatisch over te gaan op tast en gehoor. Ik stelde mij een paar activiteiten voor waarbij ze elkaar te midden van deze duintjes een opdracht moeten laten uitvoeren. Daar heb ik heel mooie voorwerpen bij zoals bolkegels. Door de visuele beperking helpen de vriendinnen elkaar om beurten met aanwijzingen en vallen ze terug op het vertrouwen op elkaar. Bij dit soort activiteiten wordt er vaak enorm gelachen en dat kan juist als het eerste gedeelte van het programma stof tot nadenken heeft gegeven heel ontladend zijn.
Daarna neem ik afscheid van hen en geef een stapeltje gesprekskaartjes mee. Daarop staan gespreksonderwerpen op als: "Wanneer heb je voor het laatst gehuild?" en "Wie heeft je een belangrijke levensles geleerd?" Misschien hebben ze gespreksstof genoeg maar wie weet. Ze gaan hopelijk nog veel weekenden met elkaar weg!
Over twee dagen ga ik dit programma uitvoeren. Dan volgt nog het na-werk:
Voor mijzelf: verliep het naar mijn eigen tevredenheid, valt er nog wat te sleutelen aan deze aanpak voor een volgende keer?
Voor de klant: hoe hebben de deelnemers het ervaren, klopte het aanbod met de vraag van deze groep?
Voor ieder team, familie / vriendengroep kunnen wij een dag(deel) op maat maken. Zelfs tot en met overnachting en volpension in samenwerking met betrouwbare aanbieders op Ameland.
Ben je benieuwd wat dit programma kost? Dat lees je hier.
Hier lees je wat de deelnemers er van vonden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten